ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٦٣ - ٢٣٢

(در جواز معالجه خطرناك)

٢٣٠-

از يونس بن يعقوب گويد به امام صادق (ع) گفتم مرد بسا دوائى نوشد (بنوشاند خ) و رگى را در عمل جراحى ببرد و گاهى سودمند است و گاهى كشنده است؟ فرمود بنوشد (بنوشاند خ) و ببرد.

شرح- البته اين در صورت تجويز پزشك حاذق و خبير و مورد اعتماد است و انحصار معالجه بوجه خطرناك و قطع باينكه ترك معالجه موجب مرگ و هلاك است و اين شرائط در زمينه سؤال مفروض است و در اين صورت معالجه گر چه خطرى باشد ضرور است.

(درمانى براى درد دندان)

٢٣١-

از حمزة بن طيار گويد: نزد امام كاظم (ع) بودم و ديد كه آه و ناله دارم فرمود تو را چه مى‌شود؟ گفتم: دندانم درد ميكند فرمود: كاش حجامت ميكردى. من حجامت كردم و آرام شد و به آن حضرت اعلام كردم، بمن فرمود مردم هيچ درمانى نكرده‌اند بهتر از يك شاخ حجامت خون گرفتن يا يك سر انگشت- يا قاشق- عسل.

(دوائى ديگر براى درد دندان)

٢٣٢-

از سليمان بن جعفر جعفرى گويد شنيدم امام كاظم (ع) ميفرمود: براى درد دندان:

يك دانه حنظل (هندوانه ابو جهل) ميگيرى و آن را پوست ميكنى و روغنش را بيرون مى‌آورى و اگر دندان خورده شده و درون آن تهى است چند قطره در آن ميچكانى و پنبه‌اى را با آن تر ميكنى و در درون دندان ميگذارى و آنكه دندانش درد ميكند به پشت ميخوابد و تا سه شب اين كار را ميكند و