فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٦٣ - مبحث سوم بررسى نمونهها

(جابر از امام باقر (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: كسى كه برادر خويش را در خانه‌اش زيارت كند خداوند به او مى‌گويد تو مهمان منى و زائر من هستى، ميزبانى تو بر عهده من است و بهشت را براى تو واجب نمودم به خاطر دوستى كه تو با وى دارى).

ى - «عن ابى الخاد القماط عن ابى جعفر (ع) قال: ان المؤمنين اذا التقيا و تصافحا ادخل الله يده بين ايديهما فصافح اشدهما حبا لصاحبه». [١]

(ابى خالد قماط از امام باقر (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: هرگاه دو مؤمن با يكديگر ملاقات نمايند و مصافحه كنند خداوند دست خويش را در ميان دو دست آنان داخل مى‌كند و با مهربانتر و دوسترين آندو مصافحه مى‌نمايد).

ك - «عن جابر عن ابى جعفر (ع) قال: قال رسول الله (ص) اذا التقيم فتلا قوا بالتسليم و التصافح و اذا تفرقتم فتفرقوا بالاستغفار». [٢]

(جابر از امام باقر (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: هنگامى‌كه با يكديگر روبه‌رو مى‌شويد با سلام و مصافحه روبرو شويد و هرگاه از يكديگر جدا مى‌شويد با طلب مغفرت جدا شويد).

در حديثى از پيامبر اكرم (ص) چنين آمده است: سوگند به كسى كه جان من از اوست تا ايمان نياوريد به بهشت وارد نمى‌شويد و تا به يكديگر الفت و انس نگيريد و همديگر را دوست نداريد ايمان نخواهيد داشت.

اسلام بناى اجتماع را از درون و وجدان افراد شروع مى‌كند در اعماق روح بذر دوستى و محبت را مى‌پاشد و نسيم رحمت و روح انسانيت را مى‌دمد مهر و محبت خالص انسانى و رحمت بشرى پاك را در جانها زنده مى‌كند. اسلام خاطره پيدايش مردم از شخص واحد را بياد آنان مى‌آورد و در وجدان همه كس نزديكى نسبى و همبستگى خونى را بيدار مى‌سازد و برادرى خدايى آنان را يادآورى مى‌كند هنگامى‌كه تار و پود وجودشان با اين احساسات لطيف و پاك آشنا شد به گذشت و بخشش و به صلح و آرامش و جوشش و ائتلاف نزديكتر مى‌شوند و علل و اسباب

[١] . همان، ص ١٨١.

[٢] . همان، ص ١٨١.