فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٨٤ - الف - ديدگاه قرآن در تبيين مصالح احكام
الزامى است و هر نوع سبكسرى، بىحجابى و تبرج، زمينه را براى فساد و تحريك تمايلات جنسى مردان هوسران و بيماردل فراهم مىآورد: (فَيَطْمَعَ اَلَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ) [١] .
[٢] ٨. رعايت مصلحت در طلاق: طلاق حق شوهر است لكن به هنگام اختلاف بين زوجين او بايد مصلحت را رعايت نمايد و به گونهاى عمل كند كه تكليف همسر او مشخص باشد: يا زندگى خوبى در كنار شوهر داشته باشد و يا با نيكى و احسان از تعهد خانوادگى آزاد گردد: (فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ)٢.
٢٩. حقوق زنان پس از طلاق: با پايان يافتن عده طلاق، زنان بايد در انتخاب همسر جديد آزاد باشند. هر گونه ايجاد مزاحمت و ممانعت به هر نوع بهانهاى موجب مىگردد كه زنان به راه نادرست كشانده شوند. مصلحت سالم سازى محيط اجتماعى براى چنين زنانى ايجاب مىكند كه شوهران قبلى از محدود نمودن زنانى كه از تعهدات خانوادگى قانوناً آزاد شدهاند و قصد ازدواج مجدد دارند خوددارى نمايند:
(وَ إِذ [٦] [٤] ٨;ا طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاٰ تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوٰاجَهُنَّ إِذٰا تَرٰاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذٰلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كٰانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِالله وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ ذٰلِكُمْ أَزْكىٰ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ وَ الله يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ) [٣] .
٣٠. آشوب يا قصاص: مجازات قصاص قاتل هر چند ناگوار و خسارت تلقى مىشود لكن آشوب و ناامنى حاصل از قتل يك انسان بىگناه ناگوارتر و خسارتبارتر است.
جلوگيرى از آشفتگى ناشى از ناامنى توجيه منطقى مجازات قصاص قاتل محسوب مىشود و آنها كه از مجازات قصاص قاتل هراسناكند بيشتر بايد در انديشه امنيت جامعه باشند كه قتل يك انسان بىگناه همواره آن را تهديد مىكند: (وَ اَلْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ اَلْقَتْلِ)٤ و در آيه ديگر: (فَكَأَنَّمٰا قَتَلَ اَلنّٰاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْيٰاهٰا فَكَأَنَّمٰا أَحْيَا اَلنّٰاسَ جَمِيعاً) [٥] .
٣١. قصاص عامل امنيت جامعه: قرآن در آيه (وَ لَكُمْ فِي اَلْقِصٰاصِ حَيٰاةٌ يٰا أُولِي اَلْأَلْبٰابِ)٦ بين قتل يك نفر و كشتار جمعى مقايسه مىكند و قصاص را عامل امنيت جامعه و
[١] . سوره احزاب، آيه ٣٢.
[٢] . سوره بقره، آيه ٢٣١.
[٣] . سوره بقره، آيه ٢٣٢.
[٤] . سوره بقره، آيه ١٩١.
[٥] . سوره مائده، آيه ٣٢.
[٦] . سوره بقره، آيه ١٧٩.