فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٦١ - مبحث سوم مصلحت در انديشه سياسى امام (قده)

هشدار داد. [١]

[٥] . در آستانه پيروزى انقلاب اسلامى، غرب همواره نگرانى خود را در مورد نفت ايران بصورتهاى مختلف حتى از زبان خبرنگارانى كه با امام (قده) مصاحبه مى‌كردند ابراز مى‌داشت و پاسخ امام (قده) نيز يك كلمه بود: «پول نفت براى مصلحت ملت است» [٢]

[٦] . امام (قده) نوشيدن شوكران قبول قطعنامه را كه عمل به وظيفه مى‌دانست براساس مصلحت بقاى انقلاب تفسير نمود و منشأ اين وظيفه تاريخى و مشروعيت آن را با اصل رعايت مصلحت تداوم انقلاب و آثار و دستاوردهاى آن قابل قبول دانست. [٣]

[٧] . به اعتقاد امام (قده) همه حدود الهى از مصلحت جامعه نشأت مى‌گيرد [٤] و به همين لحاظ رفتار و عملكرد مسؤولان كشور بويژه مجلس و نمايندگان ملت بايد در جهت حفظ مصلحت عمومى و مصالح كشور استوار باشد حتى عمل به وظايف قانونى نبايد برخلاف مصالح اسلام و كشور و ملت انجام گيرد.٥

[٨] . همدلى و همسويى گروههاى سياسى فعال در كشور از آرمانهاى سياسى امام (قده) بود. امام (قده) تضعيف افراد و گروهها را، آنجا كه خلاف مصلحت اسلام بود محكوم مى‌نمود و پنجه افكندن به روى يكديگر برخلاف مصلحت كشور مى‌دانست.٦

٩. امام در تبيين رسالت مطبوعات، ضمن محكوم كردن تضعيف نظام توسط قلم‌به‌دستان به‌ظاهر انتقادگر و انتحارى خواندن اين عمل، مصلحت‌گويى را به عنوان اساس كار مطبوعات و رمز موفقيت آنها در عمل به رسالت مطبوعاتى برشمردند.٧ كه تمايز انتقامجويى، تكالب دنيوى و عمل شيطانى از انتقاد سالم و سازنده همان اصل مصلحت‌گويى است.٨

[١] . همان، ج ٥، ص ٣٣٧.

[٢] . همان، ص ٤٨٨.

[٣] . همان، ج ٢١، ص ٢٨٤.

[٤] . همان، ج ٧، ص ٣١٣.

[٥] . همان، ج ١٨، ص ٤٦٧.

[٦] . همان، ج ١٤. ص ٥٠.

[٧] . همان، ص ٥١.

[٨] . همان، ج ١٧، ص ٢٤٩.