بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٨٨ - استنتاج

حكايت ٢١٢

شخصى گفت: دنيا خوش بود اگر پاى مرگ در ميان نبود.

عاقلى در پاسخش اينگونه گفت: اين دنيا مانند خرمنى است انباشته در صحرا و كوبيده نشده، پس همچنانكه براى استفاده، گندم را از كاه جدا مى‌كنند مرگ جدا كننده روح از بدن و فرق‌گذارنده ميان نيك و بد است.

استنتاج‌

در جلد دوم اين كتاب «حكايت ١٨٦» آمده است كه روزى حضرت موسى ٧ از خداوند پرسيد: خدايا! علت چيست خلايق را مى‌آفرينى و سپس مى‌ميرانى؟

پاسخى كه به موسى ٧ داده شد همان است كه در اين حكايت آمده و ما از آنجا كه در استنتاج آن حكايت، در مورد اين پرسش و پاسخ مطالبى بيان كرديم و نيز در حكايات ١١، ١٨، ١٢٢ و ١٣٨ مطالبى درباره مرگ، اجل و عمر، آورديم، در اين حكايت مى‌پردازيم به شرح ابيات مورد استنتاج:

مرد عاقل در ادامه پاسخ به شخص معترض، كه گفته بود: «دنيا خوش بود اگر