بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٠٦ - استنتاج

آهنگى كه او بخواهد مى‌رقصد نه به هر آهنگى كه نفس بهيميه او بنوازد.

ذائقه چنين انسانى با شراب حق عادت كرده نه با خوشى‌هاى مبتذل و شرابهاى ناپسند دنيايى.

انبيا كه سرسلسله عارفان باللّه بودند، از آن‌رو از خوشى‌هاى زودگذر نفس چشم مى‌پوشيدند كه جسم و جانشان در خوشى معنوى و عرفانى سرشته شده بود، روح بلند آنان خوشى‌هاى ماندگار الهى را چشيده بود لذا خوشى‌هاى مادى و زودگذر دنيا در نظرشان بازيچه‌اى بيش نبود.

به عنوان مثال: كسى‌كه با معشوقه‌اى زيبا همدم باشد چگونه راضى مى‌شود تن بى‌روح مرده‌اى را در آغوش بگيرد.

بنابراين، همه مستى‌هايى كه محصول لذّتهاى دنياست غفلت است و جهالت و گمراهى، ولى مستى شراب عرفانى و وجد روحانى، هشيارى است و سعادت.

***