بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٢ - استنتاج

و شما غفلت‌زدگان پوچ‌گرا، آرزو مى‌كنيد كه اى كاش هميشه بخت يارتان مى‌بود و عمرتان در بيهوده‌گويى و شوخى‌هاى بى‌معنا (لاغ) سپرى مى‌گشت.

تو از اينكه روزى، روزگار چهره واقعى خود را نشانت دهد، وحشت دارى و برخورد واقع‌گرايانه او را حمل بر نحوست او مى‌كنى.

تو آنقدر در جهان‌بينى خود گرفتار انحطاط شده‌اى كه ميل دارى حتى ستارگان و پديده‌هاى آسمانى و كرات ديگر هم در حوزه پوچ‌گرايى مضحك تو به رقص و بيهوده‌گويى بپردازند.

ولى ستاره بخت تو به تو مى‌گويد: اى بدبخت! اگر راه پوچ‌گرايى را همچنان ادامه دهى و بيش از اين با همه واقعيات زندگى به شوخى بپردازى در پايان مغبون و زيانكار خواهى شد.

***