بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٣٠ - استنتاج

استنتاج‌

براى رسيدن به هدف، هيچ عاملى مهمتر از حركت توأم با تلاش و كوشش نيست.

نقش «حركت» به عنوان يك اصل از اصول چهارچوب زندگى، هم براى رسيدن به اهداف مادى غير قابل انكار است و هم براى رسيدن به اهداف معنوى.

آيا كسى را ديده‌ايد كه نابرده رنج، گنج به دست آورد؟!

قرآن چه زيبا حركت و تلاش براى وصول به هدف را بيان مى‌كند:

وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى‌* وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى‌.[١]

«و اينكه براى انسان بهره‌اى جز سعى و كوشش او نيست. و اينكه سعيش به زودى ديده مى‌شود.»

اطلاق آيه شامل همه اهدافى مى‌شود كه انسان با سعى و كوشش خود مى‌خواهد به آن برسد؛ چه اهداف مادى و دنيوى باشد، چه معنوى و اخروى. و چه كم باشد چه زياد.

بنابراين، رابطه اوليه «هدف» با «تلاش» يك رابطه تكوينى است. بدون «هدف»، «حركت و تلاش» كور و بى‌ثمر است؛ چنانكه بدون «حركت و تلاش» رسيدن به «هدف» غير ممكن. لذا آنانكه مى‌خواهند با تحريف حقايق برخلاف جريان طبيعى زندگى «سكون» را هم در كنار «حركت» عاملى براى رسيدن به هدف بدانند، يا انسان‌هاى پرتوقع‌اند يا تنبل و تن‌پرور.

... فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً[٢]

«خداوند مجاهدان- تلاشگر- را بر نشستگان- تنبل- برترى و پاداش عظيم بخشيده است.»

[١] - نجم: ٣٩ و ٤٠

[٢] - نساء: ٩٥