بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٣ - استنتاج

حكايت ١٩٦

يكى از صوفيان از روى دلتنگى قبايش را دريد و پس از اين كار، گشايشى براى او به وجود آمد. اين سبب شد كه صوفى آن قبا را «فرجى» نام نهد. از آن پس، اين نام بر خرقه‌اى كه جلوش چاك‌دار بود بين صوفيان مشهور شد.

استنتاج‌

صوفى، در معناى لغوى اين واژه، اختلاف نظريه‌هاى فراوانى ديده شده است، از ميان همه آن معانى، شايد بهتر اين باشد كه بگوييم:

صوفى در لغت مشتق از «صوف» به معناى پشم است. و علت اين نامگذارى براى گروهى از زاهدان و تاركان دنيا، شايد براى اين باشد كه آنان معمولا از لباس‌هاى پشمين و خشن استفاده مى‌كردند و «تصوّف» به اين معنا؛ يعنى پشمينه پوشيدن.

و اما صوفى در معناى اصطلاحى، به آن گروه از افراد گفته مى‌شود كه معتقدند