بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٠ - استنتاج

كرد به لطيفه‌گويى. خياط هم براى ترك لطيفه مى‌گفت هم پارچه را مى‌بريد.

لطيفه‌هاى خياط آنقدر خنده‌دار بود كه ترك از شدت خنده چشمانش را بى‌اختيار مى‌بست و در هر چشم بستن، خياط مقدارى از زر پارچه‌اش مى‌دزديد. اين عمل سه مرتبه تكرار شد. بار چهارم كه مرد ترك از خياط درخواست لطيفه كرد، خياط دلش به حال ترك سوخت و ديگر روا نديد كه پارچه‌اش را بدزدد، لذا گفت: اى ترك، از چنين درخواستى درگذر واى بر تو اگر لطيفه ديگرى تعريف كنم؛ زيرا در آن صورت لباست برايت تنگ مى‌شود.

استنتاج‌

آنانكه زندگى را مضحكه مى‌دانند، سرمايه عمر خود را صرف شنيدن ترّهات مى‌كنند.

در روايتى از رسول گرامى اسلام ٦ آمده است كه در روز قيامت هيچكس قدم از قدم برنمى‌دارد مگر اينكه ابتدا بايد پاسخ‌گوى چهار چيز باشد كه يكى از آن چهار چيز:

«عن عمره فيما افناه»؛ «از عمرش مى‌پرسند كه در چه راهى سپرى كرده است.»

اين سؤال نشان‌دهنده اهميتى است كه اسلام براى جهان‌بينى انسان‌ها قائل‌