بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٠٣ - استنتاج

ايمان و كفر من همه رخسار و زلف تست‌

در بند كفر مانده و ايمانم آرزوست‌

سخن عشق نه آنست كه آيد به زبان‌

ساقيا مى ده و كوتاه كن اين گفت‌وشنود

دين و دل به يك ديدن باختيم و خرسنديم‌

در قمار عشق اى دل كى برد پشيمانى‌

سجده بر بتى دارم راه مسجدم منما

كافر ره عشقم من كجا مسلمانى‌

ما ز دوست غير از دوست مقصدى نمى‌خواهيم‌

حور و جنّت اى زاهد بر تو باد ارزانى‌

زاهدى به ميخانه سرخ روز مى‌ديدم‌

گفتمش مبارك باد ارمنى، مسلمانى‌

ساقى به روى من در ميخانه باز كن‌

از درس و بحث و زهد و ريا بى‌نياز كن‌

تارى ز زلف خم خم خود در رهم بنه‌

فارغ ز علم و مسجد و درس و نماز كن‌

داود وار نغمه‌زنان ساغرى بيار

غافل ز درد جاه و نشيب و فراز كن‌

برچين حجاب از رخ زيبا و زلف يار

بيگانه‌ام ز كعبه و مُلك حجاز كن‌

لبريز كن از آن مى صافى به سوى من‌

دل از صفا به سوى بت تركتاز كن‌

بيچاره گشته‌ام ز غم هجر روى دوست‌

دعوت مرا به جام مى چاره ساز كن‌[١]