بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٨٧ - استنتاج

نكرده است؛ چنانكه حضرت امام باقر فرمودند:

«التّائب من الذّنب كمن لا ذنب له».

«توبه كننده واقعى از گناهان، مانند كسى است كه گناه نكرده است.»[١]

گرچه قراين نشان مى‌دهد كه قوم يونس با رعايت شرايط و اركان فوق توبه كرده‌اند، ولى مولانا در اين حكايت به جهت هدفى كه آن را دنبال مى‌كند، تنها ركن دوم توبه را مورد توجه قرار داده، مى‌گويد:

تضرّع و زارى را به درگاه خدا اعتبار خاصى است و ارزشى كه ناله و گريه بنده گنه‌كار نزد خدا دارد، نزد هيچكس ندارد.

اكنون اى كسى‌كه به قصد توبه از گناهان به درگاه حضرت حق، اشك ندامت مى‌ريزى، به هوش باش و اميدوار كه حضرت حق اشك تائب را در فضيلت با خون شهيد برابر قرار داده است.

حضرت امام زين العابدين فرمودند:

«عن علىّ بن الحسين قال: ما من قطرة أحبّ الى اللّه عزّ و جلّ من قطرتين: قطرة دم في سبيل اللّه، و قطرة دمعة في سواد اللّيل لا يريد بها الّا اللّه عزّ و جلّ».

«هيچ قطره‌اى نزد خداى تعالى، محبوب‌تر از دو قطره نيست: قطره خونى كه در راه خدا ريخته شود و قطره اشكى كه در تاريكى شب از خوف خدا جارى گردد.»[٢]

[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٣٥٩

[٢] - بحار الأنوار، ج ٩٣، ص ٣٢٩