بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٧٠ - استنتاج
تو فكر مىكنى كه صورت زيبا و ظاهر پرطمطراق، جبران كمبودها و زشتىهاى معنوى را مىكند؟! درحالىكه اشتباه مىكنى، صورت زيبا و ظاهر پر زرق و برق، با داشتن سيرتى زشت، پشيزى ارزش ندارد.
|
پس بدان كه صورت خوب و نكو |
با خصال بد نيرزد يك تسو |
|
اگر كسى را يافتى كه داراى روح والاى انسانى و متخلّق به اخلاق حسنه است، گرچه از نظر ظاهر پست و داراى مقامى نيست، جانت را هم فداى او كنى ارزش دارد.
|
ور بود صورت حقير و ناپذير |
چون بود خلقش نكو، در پاش مير |
|
قال رسول اللّه ٦: «انّما بعثت لأتمّم مكارم الأخلاق».
رسول گرامى ٦ فرمودند: «فلسفه بعثت من، ارتقا و تكميل مكارم اخلاق است.»
و اينكه اينهمه در وصف عالم معنى و ذمّ عالم ظاهر گفتيم، به خاطر اين است كه ظواهر فناپذيرند ولى معنويات باقى و جاودانه.
|
صورت ظاهر فنا گردد بدان |
عالَم معنى بماند جاودان |
|
پس اى سالك، در طريق سلوك، پير طريقت خود را فطرت سليمت قرار ده و با پيروى از او خود را متصف به صفات معنوى و متخلّق به اخلاق حسنه گردان.
قال عليّ ٧: «اكملكم ايمانا احسنكم خلقا».[١]
«كاملترين شما از نظر ايمان، كسى است كه بهترين اخلاق را داشته باشد.»
[١] - وسائل الشيعه، ج، ٨ ص ٥٠٦