بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٥٣ - حكايت ٩٠ ذوق بايد تا دهد طاعات پر # مغز بايد تا دهد دانه شجر

حكايت ٩٠

شخصى در عهد حضرت شعيب مدعى بود كه خدا با اينكه از من گناهان و جرم‌هاى زيادى ديده است ولى از روى بزرگوارى مرا مورد كيفر قرار نمى‌دهد.

پروردگار بزرگ به شعيب وحى كرد كه به آن شخص بگو: اى نادان، اى كه راه راست را رها كرده‌اى و به بيابان بى‌سروته گام نهاده‌اى، تو برعكس حرف مى‌زنى، من بارها تو را مورد مؤاخذه قرار داده‌ام ولى تو از آن بى‌خبر بوده‌اى؛ زيرا تو سر تا پا به زنجيرهاى مادّيت بسته شده‌اى. دل تو را زنگارهاى متراكم گرفته است. اين زنگارهاى متراكم چشم دلت را از مشاهده اسرار حقايق نابينا كرده. اگر روى صفحه سفيد كاغذ خطّى بنويسى فورى آن خط خوانده مى‌شود ولى اگر روى نوشته‌اى خطّى ديگر بنويسى، معلوم نمى‌شود چه‌چيزى نوشتى و در خواندن آن اشتباه رخ مى‌دهد.

وقتى حضرت شعيب اين نكته‌ها را به آن شخص گناهكار گفت. شخص در پاسخ به شعيب گفت: اگر خدا مرا مؤاخذه كرده، پس نشانه آن كجاست؟

وحى آمد بر شعيب كه اى شعيب، به اين مرد بگو: