بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٤٠ - استنتاج

يس* وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ‌[١]؛ «... سوگند به قرآن حكيم.»

و طريق هدايت اين كتاب آسمانى نيز براساس حكمت بنا نهاده شده است.

ادْعُ إِلى‌ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ...[٢]

«با حكمت و اندرز نيكو به سوى پروردگارت دعوت كن.»

و نيز پيغمبرى كه اين آيات حكيمانه بر قلب پاكش نازل شده، به‌عنوان معلم حكمت معرفى شده است.

... وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ ...[٣]؛ «- تا پيغمبر بر آنها- كتاب و حكمت بياموزد.»

بنابراين، هركس كه در شعاع اين مجموعه حكمت قرار گيرد، از نعمت حكمت بهره‌مند خواهد شد و هركس از نعمت حكمت بهره‌مند شود در واقع خير كثير شامل حال او است:

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً ...[٤]

«حكمت را به هركس به بخواهد مى‌دهد و به هركس كه حكمت داده شد، خير فراوانى داده شده است.»

*** مولانا در اين حكايت خبر از مرد حكيم و دانشمندى مى‌دهد كه با استفاده از حكمت عملى خود، عرب شترسوارى را چنان راهنمايى مى‌كند كه بار شترش را چگونه قرار دهد كه هم بر شتر سنگينى مضاعف وارد نيايد و هم تعادل بار شتر حفظ شود و هم بار غيرقابل استفاده و بى‌مصرف حمل ننمايد.

[١] - يس: ١ و ٢

[٢] - نحل: ١٢٥

[٣] - جمعه: ٢

[٤] - بقره: ٢٦٩