بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٥ - استنتاج

قرآن در سوره مباركه «و العصر» همه انسان‌ها را خسران كار و زيان ديده معرفى مى‌كند إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ مگر آنان كه داراى چهار صفت زير باشند:

١- موحد باشند؛ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا ....*

٢- عمل صالح انجام دهند؛ ... وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ....*

٣- مردم را به حق سفارش كنند؛ ... وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ ....

٤- ديگران را به صبر و شكيبايى توصيه نمايند؛ ... وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ.*

هريك از سه شرط اول، داراى مباحث مربوط به خودشان هستند كه از حوصله استنتاج ما خارج است، مى‌رسيم به شرط چهارم كه مى‌فرمايد: از ويژگى‌هاى جامعه اسلامى آن است كه افراد آن جامعه، همديگر را به صبر و شكيبايى دعوت نمايند.

صبر در مقابل چه چيز؟

صبر در مقابل همه گرفتارى‌ها و مشكلاتى كه لازمه زندگى در اين دنيا است كه يكى از آن گرفتارى‌ها و مشكلات را مى‌توان «بيمارى» نام برد.

بيمارى از جمله گرفتارى‌هايى است كه معمولا همه انسانها ناخواسته گرفتار آن مى‌شوند و طبيعت بيمارى اين است كه همچنانكه جسم انسان را ضعيف مى‌كند روح انسان را هم ضعيف و ناتوان مى‌سازد، اينجاست كه با دارو مى‌بايست جسم بيمار را مداوا كرد و با عيادت و دلجويى از وى، ضعف روحى‌اش را برطرف ساخت.

در روايتى از حضرت امام باقر ٧ آمده است:

حضرت موسى در ضمن مناجات خود با خدا چنين گفت: پروردگارا! مرا از ثواب عيادت مريض آگاه ساز كه چقدر است؟ خداوند عزّ و جلّ فرمود:

«اوكّل به ملكا يعوده في قبره الى محشره».[١]

[١] - ثواب الاعمال