بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٩٢ - استنتاج

حكايت ٣٧

در پيكارى سرنوشت‌ساز ميان حضرت على ٧ و پهلوانى از پهلوانان عرب، حضرت على ٧ بر آن پهلوان كافركيش چيره آمد، او را بر زمين كوفت تا با شمشير كارش را تمام كند. پهلوان مغرور چون خود را شكست‌خورده، زير تيغ على ٧ ديد، از شدّت خشم آب دهان بر صورت على ٧ افكند در اين هنگام على ٧ از كشتن پهلوان منصرف شد و اندكى به قدم زدن پرداخت. پهلوان از كار على ٧ متعجّب شد، پرسيد: اى على ٧ تو كه بر من غالب شدى و مرا اسير پنجه‌هاى خود ساختى، پس چرا از كشتن من چشم‌پوشى كردى؟ حضرت در پاسخ فرمود:

استنتاج‌

يكى از منازلى كه سالك در طى سلوك بايد به آن برسد، منزل «اخلاص» است.

اخلاص، در لغت به‌معناى خالص كردن و پاك نمودن است و در اصطلاح علماى‌