ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢١ - *(معامله چراگاه و كشت و درختان و زمينهاى مزروعى) * *(و قنوات و سهم آب و مزرعه و باغها) *

٣٨٦٨- و سماعه از آن حضرت ٧ سؤال كرد: شخصى يك صد جريب زمين را بذر گندم يا غير آن از آنچه كشت مى‌شود افشانده است، سپس فردى از او تقاضا كرده كه نيم آن بذر كه افشانده و نيمى از مخارجى كه پرداخته است بدو بپردازد و در كشت شريك او باشد، فرمود: اشكالى در آن نيست.

٣٨٦٩- و أيضا سماعه از آن حضرت پرسيد: شخصى علف خويد (سبزه گندم يا جو نرسيده) كشتى را خريدارى كرده، ولى آن را نچيده رها كرده است تا زراعت دانه بسته و جو شده، و در روز خريد شرط كرده بود كه اگر خسارتى واقع شد و مزرعه آفتى ديد به عهده كشاورز باشد؟ اين درست است؟ فرمود: اگر هنگام معامله با كشاورز شرط كرده بوده كه اگر خواست علف را نچيند تا سنبل بندد و اگر خواست بچيند، پس شرط لازم الوفا است و طبق شرط عمل مى‌شود، و اگر چنين شرطى در كار نبوده، پس نبايد بگذارد تا سنبل شود، و اگر چنين كرد خراج دولت و هر هزينه ديگرى كه برداشته به عهده خريدار است و محصول نيز از آن اوست.

و اگر شخصى درخت خرمائى را بخرد تا از تنه آن (براى ستون يا سقف) استفاده كند آنگاه مدّتى برود و آن را نبريده به حال خود رها كند و چون باز گردد