ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٩ - *(باب احياء زمينهاى باير و موات) *

پاسخ مرقوم فرمودند: معامله صحيح است در صورتى كه رويهم خريده باشد، به يارى خداوند.

شرح: «اشكال صفّار از جهت عدم معلوميّت متاع در نزد مشترى است، و حضرت فرموده چون با معلومى ضميمه است اشكالى ندارد».

٣٨٨٦- و أيضا نوشت كه شخصى داراى چند قطعه زمين است در قريه‌اى كه از منزلش دور مى‌باشد، و ايّام زيارت مكّه و مسافرت پيش آمده و آنقدر فرصت ندارد كه حدود و مساحت زمينهاى خود را در قريه معيّن كند و فقط حدود چهارگانه قريه را معرّفى كرده است و به شهود مى‌گويد: شاهد باشيد كه من به فلان شخص (خريدار) فروختم همه قريه‌اى را كه يك حدّ آن به كجا و حدّ ديگرش به كجا و همين طور ... تا چهار حدّ، و وى در آن قريه چند قطعه زمين داراست. آيا اين ايجاب با اين وضع براى مشترى كافى است با آنكه لفظ مالك همه قريه بوده و قصدش قسمتى از آن؟ امام ٧ در پاسخ نامه مرقوم فرمودند: بر او جايز نيست فروختن آنچه كه مالك نيست، و تنها بدان مقدار از اراضى قريه كه مالك بوده معامله واقع شده است.

٣٨٨٧- و باز به آن حضرت نوشت: شخصى مردى را شاهد گرفت كه مزرعه و زمين كشت خود را بفلانى فروخته، و آن چند قطعه بوده است، در حالى كه‌