ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩١ - *(باب خوردن و آشاميدن در كاسه طلا) * *(و نقره و غير آن از آداب اطعام) *

غذا شروع مى‌كرد اين دعا را مى‌خواند:

«الحمد للَّه الّذي أطعمنا و سقانا و كفانا و أيّدنا و آوانا و انعم علينا و أفضل، الحمد للَّه الّذي يطعم و لا يطعم»

سپاس خداوندى را كه ما را غذا و آب مرحمت فرمود و روزى ما را خود به عهده گرفت، و ما را تأييد كرد و پناه و جايمان داد و بما انعام فرمود و افزون نمود، و ستايش پروردگارى را كه مى‌خوراند و نمى‌خورانندش».

٤٢٦٧- و رسول خدا ٦ فرمود: بسيار خوب نانخورشى (قاتقى) است سركه، خانه‌اى كه در آن سركه موجود است از خوراك خالى نيست.

٤٢٦٨- ابو بصير گويد: از امام صادق ٧ سؤال شد در مورد سير و پياز و گندنا (تره) فرمود: به خوردن آن، چه خام و چه پخته‌اش باكى نيست، و اشكالى ندارد كه با سير مداوا كنند و لكن در وقتى كه با آن مداوا مى‌كنند بمسجد نروند (كه مردم از بوى آن آزار ببينند).

٤٢٦٩- محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ از خوردن سير پرسيدم، فرمود: جز اين نبود كه رسول خدا ٦ به جهت بوى آن از آن نهى فرمود و دستور داد: هر كس از اين سبزى بد بو خورد بمسجد ما نزديك نشود، أمّا هر كس آن‌