ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٨ - *(حكم حريمها) *
كه گوسفندان را به صاحب مزرعه دهند در مقابل زراعتش كه تباه شده است، و آنچه را كه خدا مىفرمايد ما بسليمان آموختيم اين بود كه گوسفندان از آن صاحبش باشد لكن منفعت آن از شير و پشم به صاحب مزرعه داده شود تا زمانى كه زمين از نو برويد و مزرعه بحال أوّل باز گردد.
* (حكم حريمها)*
٣٤١٦- سكونى از جعفر بن محمّد از پدرش از پدرانش عليهم السّلام روايت كرده كه فرمود: رسول خدا ٦ در مورد مردى كه نخلستان خود را بمبلغى فروخت و لكن يك درخت از آن را استثناء كرد و براى خود باقى گذارد و نفروخت، چنين حكم كرد: كه حقّ آمد و شد به نزد درخت خويش را دارد و نيز حريم آن كه تا حدّ كشيدگى شاخههاى آنست براى او باقى است.
٣٤١٧- وهب ابو البخترى از امام صادق از پدرش عليهما السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمود: علىّ بن أبى طالب ٧ مىفرمود: حريم چاه كهنه پنجاه ذراع است مگر آنكه منتهى به خوابگاه شتران يا راه عبور مردم شود كه در آن صورت كمتر خواهد بود تا بيست و پنج ذراع.