ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٢ - *(باب ربا) *

از آن نفع دنيائى ببرى و اين ربائيست كه حرام نيست.

٣٩٩٦- عبيد بن زراره گويد: امام صادق ٧ فرمود: ربا (در غير قرض) صورت نگيرد مگر در آنچه با كيل يا وزن معامله مى‌شود.

شرح: «مراد رباى معاملى است كه جنس را اگر مكيل يا موزون بود با همجنس به زيادت و يا كم نمى‌توان معامله كرد مانند معامله شكر با قند بزيادت يا روغن و كره بزيادت».

٣٩٩٧- و نيز فرمود: هر ربا كه مردم از روى جهل بموضوع خورده باشند سپس توبه كنند آن توبه مورد قبول است اگر توبه واقعى از آنها ديدى.

و فرمود: اگر شخصى از پدرش مالى را ارث برده كه مى‌داند در آن ربا بوده است ولى در كسب و تجارت با هم آميخته و مشخّص نيست، آن بر او حلال و پاك است و مى‌تواند از آن استفاده كند، و چنانچه چيزى از آن مال ربوى را به عينه مى‌شناسد كه جدا گذاشته و مخلوط نشده است بايد سرمايه را از آن بردارد و رباى آن را بازگرداند.

٣٩٩٨- و نيز فرمود: هر كس مال بسيارى از راهى بدست آورده كه در آن ربا زياد بوده ولى او نمى‌دانسته و بعد متوجّه شده است و تصميم گرفته كه از آن دست‌