ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٩ - *(باطل شدن حق مدعى اگر) * *(تقاضاى قسم كند از مدعى عليه) *

كند ادّعايش قابل رسيدگى در محاكم نيست، أمّا اگر پس از تحليف و سوگند دادن طرف مقابل، اقامه بيّنه در مورد دعوايش كند، مسأله اختلافى است مشهور گويند در اين صورت هم دعوايش قابل رسيدگى نيست چون يا بايد از ابتدا به قسم دادن طرف حاضر نمى‌شد و اگر شد بدست خود حقّ خويش را ضايع كرده است چنان كه از پاره‌اى روايات استفاده مى‌شود، و البتّه بعضى از فقهاء هم مانند شيخ مفيد گفته‌اند در صورت پيدا كردن بيّنه مى‌تواند دعواى را از سر گيرد و حقّ او باقى است».

٣٣٤١- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس براى شما به لفظ جلاله قسم ياد كرد بر حقّى، تصديقش كنيد، و هر كس از شما چيزى طلبيد با سوگند بخدا، به او بخشش كنيد، قسم دادن، دعوى مدّعى را زائل مى‌كند و دعوائى باقى نمى‌گذارد.

مؤلف كتاب- رحمه اللَّه- گويد: هر گاه كسى حق كسى را به قسم دروغ ضايع كرده باشد بعد توبه كرده و مال را با منافعى كه داشته است بازگرداند بر صاحب حقّ است كه رأس المال را يعنى اصل مال را با نيمى از منافعش از وى بستاند و بقيّه را به او ببخشد زيرا كه اين مرد توبه كرده است و اين خبر را مسمع بن عبد الملك ابو سيّار از امام صادق ٧ روايت كرده است كه ما در باب وديعه آن خبر را به تمام لفظ خواهيم آورد- إن شاء اللَّه.