ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٦ - مضاربه و احكام آن
چنين ديد فرمود: من ضامن مىشوم كه در عوض آن خرمابنى در بهشت به تو دهند، اين بار نيز نپذيرفت، آنگاه رسول خدا ٦ انصارى را امر كرد كه آن درخت را از ريشه بيرون آورد و نزد سمره اندازد و فرمود:
«لا ضرر و لا إضرار»
يعنى در اسلام نه ضرر بردن است نه ضرر رساندن.
٣٨٦٠- محمّد بن مسلم از يكى از دو امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت كند كه مردى گندمى را به آسيابان داده و با او قطع كرده است كه در مقابل هر ده من گندم ده من آرد تحويل دهد. آيا صحيح است؟ امام فرمود: نه، گويد:
عرض كردم: شخصى ده من كنجد به عصّار (صاحب كارخانه روغنگيرى) داده و وى ضامن شده كه به هر يك من چند پيمانه روغن تحويل دهد. صحيح است؟
فرمود: نه.
شرح: «گندم هر مقدار كه خود آرد داد و كنجد هر مقدار كه خود روغن داد از آن صاحبش مىباشد و در اين گونه چيزها با تقريب و جزاف نمىتوان معامله كرد».
مترجم گويد: مطلبى كه در اين زمان و در اين فصل از كتاب قابل تذكار است اينست كه تجارت در جهان هستى يكى از امور مهمّ و حياتى اقوام و ملل بوده و هست و بنا بر اين متصدّيان آن در هر كجاى دنيا بايد واجد شرائطى باشند تا بتوانند از عهده مسئوليّت خطير آن تا حدّ امكان برآيند، در آئين مقدّس اسلام روى امر تجارت و بازرگانى و نوع آن و نيز شرائط تاجر و بازرگان بسيار دقّت بعمل آمده است و صدها و