ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٥ - *(ضامن بودن باربرى كه ادعا مىكند مال تلف شده است) *

* (ضامن بودن باربرى كه ادّعا مى‌كند مال تلف شده است)*

٣٩٢٠- حلبى گويد: امام صادق ٧ در مورد شتردارى كه مشكهاى روغن را با كاروان خود حمل مى‌كند و بعد به صاحبش مى‌گويد: روغن در بيابان با شتر گم شد (بار افتاد و ما نفهميديم) يا ريخت يا راهزنان ربودند حكم آن چيست؟ فرمود:

اگر شاهدانى عادل داشت كه دزدان ربوده‌اند يا بار در راه گم شده است پس بر عهده او چيزى نباشد، و اگر بيّنه و شاهدى نداشت ضامن است. و در مورد كسى كه با كشتى خود گندم ديگرى را حمل كند و نقصان يابد فرمود: ضامن است. گويد: عرض كردم: گاهى افزون مى‌شود؟ فرمود: علم دارى كه صاحب كشتى چيزى به آن افزوده؟ گفتم: نه، فرمود: پس از آن توست.

٣٩٢١- و گويد: امام ٧ فرمود: اگر غسّال و زرگر ادّعا كردند كه مال مشترى از ايشان سرقت شده و شاهدى نياوردند در اين ادّعا كه كاملا روشن سازد هر چه بوده چه كم و چه زياد از مال ربوده شده است، پس اگر شاهد داشت كه تكليفى بر عهده او نيست و اگر بر گفتارش شاهد نياورد و اقامه شهادت نكرد و مى‌گفت: آن را دزديده‌اند، ضامن مال خواهد بود البتّه اگر بيّنه نداشت.