ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٤ - *(باب مزارعه و اجاره) *

مى‌خواهد نستاند).

٣٨٩٥- اسحاق بن عمّار گويد: امام صادق ٧ فرمود: زمين كشت را به خرما و گندم و جو و اربعاء و نطاف اجاره مكن، گويد: پرسيدم: اربعاء چيست؟ فرمود: آبخورگاه. و نطاف، اضافه آب است، و لكن با پول طلا يا نقره (دينار و درهم) يا به نصف و ربع و ثلث محصول آن، قرارداد ببند.

٣٨٩٦- و محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ در مورد مردى كه خانه‌اى اجاره كرده كه داراى بوستانى بود و وى در آن بوستان زراعت كرد و خرما و درختان و درخت ميوه و غير آن كاشت بدون اينكه به صاحب ملك بگويد و از او اجازه بگيرد؟ فرمود: كرايه ملك بر عهده اوست، و صاحب ملك درختها و زراعت را قيمت كند اگر با اجازه او بوده به مستأجر بدهد و اگر با صلاحديد او نبوده كرايه حقّ موجر است و مستأجر درخت و زراعت خود را از ريشه بيرون آورد و هر كجا كه خواهد ببرد.

٣٨٩٧- ادريس بن زيد گويد: به حضرت رضا ٧ عرض كردم: