ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٩ - * حيوان را چگونه ذبح شرعى مىكنند *

و سؤال از آن جهت است كه پس از خوردن ضربات شمشير معلوم نبود حيات مستقرّة داشته است يا اگر به همان حال رها مى‌كرديم مرگش حتمى بود، چون موت حيوان بايد مستند به ذبح باشد نه طريق ديگر».

٤١٦٦- عيص بن قاسم گويد: در شهر كوفه گاوميشى طغيان كرد و به مردم حمله برد، از اطراف مردم گرد او را گرفتند و با شمشير به قصد كشتنش به او حمله بردند و او را كشتند و آنگاه نزد امير المؤمنين ٧ آمده و قصّه را گفتند، امام فرمود: ذبح سريع و با شتابى بود و گوشتش حلال است.

شرح: «اين خبر را مانند حديث گذشته بايد گفت بقصد صيد او با شمشير حمله بردند و ناچار بسم اللَّه گفته‌اند چنان كه از خبر بعد برمى‌آيد».

٤١٦٧- زرارة گويد از امام باقر ٧ در مورد حكم شترى كه در چاهى فرو افتاده و قبل از مردن، از جانب دم ذبح شده است، پرسش كردم. حضرت فرمودند: در صورتى كه بر آن نام خدا را برده باشند اشكالى ندارد.

٤١٦٨- فضيل بن يسار گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم در مورد مردى كه هنگام ذبح حيوانى كارد سبقت جست و سر حيوان را يكسره قطع نمود حكم آن چيست؟ فرمود: ذبح سريعى بوده و اشكالى به خوردن آن نيست.