ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠٤ - *(باب هديه و پيشكشى) *

* (باب هديّه و پيشكشى)*

٤٠٦٦- امام صادق ٧ فرمود: در تورات آمده كه پيشكشى چشم را از ديدن نادرستى‌ها مى‌بندد.

شرح: «جمله‌

«غافر عينا»

در بعضى از نسخه‌هاى كتاب‌

«غافر عيبا»

مى‌باشد و آن را به محوكننده عيب‌ها و مستور سازنده آن در خاك معنى كرده‌اند، و بايد دانست كه هديّه به اعتبار دهنده و گيرنده بر دو قسم است يك بار به عنوان پيام محبّت و دوستى ميان دو شخص ردّ و بدل مى‌شود و اين بسيار پسنديده و قابل تمجيد و تحسين است و شارع مقدّس چنان كه در اخبار آتيه تحت رقم ٤٠٦٧ إلى ٤٠٧٠ آمده است مردم را بدان ترغيب و تحريص فرموده، و يك بار به عنوان غرضى خاصّ هديّه و يا پيشكشى كسى براى ديگرى مى‌فرستد و اين را در اخبار هديّه مصانعه گويند، و بسيار شباهت به رشوه دارد، و اين هديّه است كه چشم را از ديدن عيبها و نادرستيها مى‌پوشاند، و غالبا هدايايى كه به امراء و دست اندركاران دولت مى‌دهند از اين قبيل است و در مقابل توقّع انجام كارى اعمّ از درست يا نادرست، داده مى‌شود، و قبول اين نوع هدايا مسئوليّت اجتماعى و اخروى دارد، و امير مؤمنان ٧ از گرفتن چنين پيشكشى‌هايى نه تنها سخت خوددارى مى‌فرمود بلكه هرگز نمى‌پذيرفت و سيره رسول خدا ٦ نيز چنين بود از هيچ كس هديّه قبول نمى‌كرد تا آيه شريفه‌ قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِيلًا فرقان: ٥٧ نازل گشت، يعنى: «بگو از شما مزدى نمى‌خواهم مگر كسى براى تقرّب به پروردگار خود چيزى هديّه كند»، و پس از نزول آيه اگر كسى براى پيغمبر خدا ٦ هديّه‌اى مى‌آورد و قصدش جز تقرّب به خداوند چيزى ديگرى نبود رسول خدا ٦ مى‌پذيرفت، و در مسند كبير طبرانى روايتى از عصمة بن مالك آمده است كه گفت:

رسول خدا ٦ فرمودند:

«الهديّة تذهب بالسّمع و القلب»

يعنى:

پيشكشى، گوش ظاهر و باطن را ناشنوا مى‌كند يعنى در اثر محبّتى كه در قلب گيرنده‌