ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٤ - *(باب شهادت دادن به دروغ و آنچه در اين باره آمده است) *

رسم بشناسند، و هر كس شهادت حقّى دهد تا مال مسلمانى احيا شود و از نابودى برهد روز قيامت وارد شود در حالى كه نورى از رويش تا جايى كه چشم مى‌بيند پرتو افكنده است و مردم محشر او را بنام و نسب بشناسند.» آنگاه امام باقر ٧ فرمود: آيا نمى‌بينى كه خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ‌ براى خدا اقامه شهادت كنيد. (طلاق: ٢).

٣٣٣٠- و نيز فرمود كه‌ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ‌ (بقره: ٢٨٣) معنايش اينست كه هر كس كتمان شهادت كند قلبا كافر است.

* (باب شهادت دادن به دروغ و آنچه در اين باره آمده است)*

٣٣٣١- محمد بن ابى عمير از جميل بن درّاج، از امام صادق ٧ در مورد شهادت دروغ پرسيد كه اگر كسى بدروغ شهادتى دهد كه مال يا حق كسى ضايع شود چه كند؟ حضرت فرمود: اگر مال به عينه موجود است بايد بصاحبش بازگرداند و اگر مقدارى از آن تلف شده آنچه را كه از ميان رفته است بايد از عهده ضمانش برآيد يعنى هر چه موجود است پس دهد و هر چه مفقود گشته، تاوان دهد.

٣٣٣٢- سماعة از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: شاهدان‌