ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٥ - *(باب احكام دين و قرض) *

شهيد كه روى زمين مى‌چكد كفّاره گناهان اوست مگر بدهى كه به مردم دارد، و آن را جز أداء به صاحبش كفّاره‌اى نيست.

٣٦٨٩- ابو خديجه سالم بن مكرم گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر گاه شخصى نزد كسى رفته و از او تقاضاى وام كند و در فكرش اين باشد كه آن را نپردازد، او خود دزد حرفه‌اى است.

٣٦٩٠- سماعة بن مهران گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم:

مردى از ما، سرمايه‌اى دارد كه با آن معاش خود و عيالات خود را مى‌گذراند و بر عهده‌اش دينى است، آيا موجوديش را هزينه خوراك و مخارج خانواده‌اش كند و به انتظار گشايشى باشد تا دين خويش را أداء كند؟ يا دين را أداء نمايد و باز سرمايه‌اى براى مخارج عيالات خويش از اين و آن در اين روزگار سخت و كسادى بازار وام بگيرد، يا از صدقه و زكات امرار معاش كند؟ فرمود: از موجودى خويش دينش را أداء كند و با نداشتن سرمايه چيزى از كسى وام نستاند زيرا خداوند عزيز فرموده: لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ‌ مالهايتان را به باطل ميان خود مخوريد.

شرح: «علامه مجلسى- رحمه اللَّه- فرموده: امام از عدم پرداخت دين و استقراض بدون موجودى هر دو نهى فرمود و به استفاده از مورد زكوات امر فرمود».