ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٧ - *(باب لقطه و ضاله) *(لقطه اشياء گمشدهايست كه غير صاحبش آن را بيابد، و ضاله حيوان گمشده است )
٤٠٥٢- صفوان جمّال گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مىفرمود: هر كس حيوانى گمشده را بيابد و آن را اعلان و معرّفى نكند، بلكه نزد خود نگهدارد، (و كتمان كند) هر گاه نزد او بيابند از آن صاحبش خواهد بود. (در صورتى كه عين موجود باشد خود آن، و اگر تلف شده باشد يا مثلا گوسفندى بوده و ذبح شده است) مثل آن را كه كتمان كرده بايد غرامت بدهد.
٤٠٥٣- ابو العلاء گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مردى پولى يافت و صاحب آن را نمىشناخت، لذا آن را تا يك سال در مجامع عمومى اعلان كرد ولى صاحبش پيدا نشد، پس با آن كنيزى خريد، بعد صاحب مال به طلب آن آمد و ديد آن پول مبدّل به كنيزى شده كه آن دختر اوست. (اكنون مىتواند دختر خويش را بابت پولش بستاند)؟ امام ٧ فرمود: نمىتواند چيزى جز پول خود را دريافت كند و كنيز از آن او نخواهد بود، او فقط سرمايه خود را كه گم شده و ديگرى يافته طلبكار است و كنيز كه دختر اوست مملوك ديگران است.
شرح: «همچنان كه قبل از خريد شخص يابنده مال، آن دخترك كنيز بود، اكنون نيز بحال كنيزى باقى است و يابنده مال وجه يافته را بر ذمّه گرفته و سپس با آن كنيزى خريده و ذمّه او به دراهم مشغول است نه به كنيز، و خبر دلالت دارد كه پس از يك سال تعريف مىتوان آن را بر ذمّه گرفت و تصرّف كرد».
٤٠٥٤- سالم بن مكرم جمّال گويد: ذريح محاربى از امام صادق ٧