ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٥ - *(باب لقطه و ضاله) *(لقطه اشياء گمشدهايست كه غير صاحبش آن را بيابد، و ضاله حيوان گمشده است )

كرده كه فرمود: از گوشت حيوان گمشده‌اى كه غير صاحبش آن را يافته جز گمراهان استفاده نمى‌كنند.

٤٠٤٨- مسعدة بن زياد از جعفر بن محمّد از پدرش عليهما السّلام نقل كرده كه فرمود: امير مؤمنان صلوات اللَّه و سلامه عليه فرموده‌اند: زنهار از اشياء پيدا شده، از آن سخت بپرهيزيد، چون از مؤمنى گم گشته، و آن آتشى از آتشهاى دوزخ است.

مترجم گويد: «غرض آنست كه آن را رها كنيد تا صاحبش آن را بيابد، و فقها تصرّف در پيدا شده را بقصد حفظ و يافتن صاحبش جايز دانسته‌اند ولى بقصد تملّك حرام مى‌دانند».

٤٠٤٩- على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيد:

گمشده را اگر فقيرى بيابد آيا حكمش مانند ثروتمندى است كه آن را يافته باشد (يعنى تصرّفش جايز نيست)؟ فرمود: آرى، و نيز فرمود: علىّ بن الحسين عليهما السّلام مى‌فرمود: آن مال صاحبش مى‌باشد آن را تصرّف نكنيد، على بن جعفر گويد: و از آن حضرت (موسى بن جعفر عليهما السّلام) پرسيدم: مردى درهمى مى‌يابد يا جامه‌اى يا حيوانى (با آن) چه كند؟ فرمود: تا يك سال آن را (در اماكن عمومى) معرّفى كند، اگر صاحبش را نيافت آن را مانند مال خويش حفظ كند تا صاحبش را بيابد و به او