ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣١ - *(باب رهن - گروه) *

كه مبهم است و صاحبش معيّن نيست. فرمود: آنها حكم مال خود او را دارد.

شرح: «محمّد بن رباح ظاهرا در نسخه‌هاى فقيه تصحيف «عمر بن رباح» است چنان كه از كافى و تهذيب پيداست، و خبر معنايش واضح است آنچه در صندوق با نام و نشان است از آن صاحبانشان مى‌باشد، و آنچه علامتى ندارد از آن صاحب صندوق، و اگر كسى چيزى از آنها را ادّعا كرد حكمش حكم ادّعا بر ميّت است چه در صندوق باشد چه در غير صندوق».

٤١١٩- علىّ بن سالم بواسطه پدرش از امام صادق ٧ روايت كرده كه گويد: از آن حضرت پرسيدم اين خبر كه روايت شده است «هر كس به متاع رهنى اطمينانش بيشتر باشد تا به برادر دينيش، من از او بيزارم» درست است؟ و مراد چيست؟ فرمود: اين در زمانى است كه حقّ ظاهر شود و قائم ما اهل بيت به روى كار آيد، عرض كردم: اين خبر كه سود گرفتن مؤمن از مؤمن در حكم رباست، چطور؟

فرمود: اين نيز زمانى است كه حقّ غلبه كند و قائم ما اهل بيت روى كار آيد، امّا امروز اشكالى ندارد كه مؤمنى به برادر مؤمنش متاعى بفروشد و از وى سود بگيرد.

شرح: «اگر در جامعه‌اى هر كس هر چه دارد به قيمت تمام شده بى‌سود بفروشد هيچ كس مغبون نيست چون هر چه را خود مى‌خواهد بى‌سود نيز مى‌خرد».

٤١٢٠- محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ سؤال كردم كه‌