ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٩ - *(باب آزاد كردن بنده و احكام آن) *

نمى‌تواند چون زن داراى دو فرج نيست بايد او را آزاد كند و آن كنيز كم كم قيمت خود را به او بپردازد، و در روايت ابو بصير قيد شده كه اگر صاحب نيمه أوّل محتاج بود اين كار را بايد كرد و إلّا بايد او هم نيمه دوّم را بخرد و آزاد نمايد.

٣٤٣٩- و از حماد از حلبى از امام صادق ٧ روايت شده كه از آن حضرت پرسيدند دو مرد در غلامى شريك بودند و يكى از آن دو نصيبش را آزاد كرد، فرمود: اگر به قصد ضرر رساندن به شريكش بوده بايد مجبورش كرد كه نيم ديگر را خريده آزاد كند و اگر قصدش زيان رساندن به شريك نبوده است بايد بنده را آزاد كنند تا وى كار كرده و نيم قيمتش را آرام آرام بپردازد.

٣٤٤٠- و حريز از محمّد بن مسلم روايت كرده كه گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم مردى غلامى به ارث برده كه ديگران از ورثه نيز با او شريكند و وى سهم خود را بخشيده و آزاد كرده است، امام فرمود: اگر نصيبش را بقصد ضرر به همگنانش بخشيده و خود ثروتمند است، ضامن سهم ديگران نيز شده، ولى اگر براى رضاى خدا بخشيده غلام همان مقدار كه بخشيده شده، آزاد است، و ديگران او را به قدر سهمشان به كار گيرند، اگر بخشنده مالك نيم آن بود غلام يك روز براى اينان‌