ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٨ - *(باب آزاد كردن بنده و احكام آن) *

٣٤٣٦- و حمّاد از حلبى از امام صادق ٧ روايت كرده در مورد كنيزى كه دو صاحب داشت و يكى سهم خود را آزاد كرد امام فرمود: اگر آزادكننده قدرت مالى داشت بايد سهم ديگرى را بعهده بگيرد و تمام او را آزاد كند و اگر تهى‌دست بود كنيز بمقدار بقيّه رقيّتش خدمت كند و باقى مانده قيمت خود را بپردازد.

٣٤٣٧- و محمّد بن قيس از امام باقر ٧ روايت كند كه امير مؤمنان ٧ در مورد بنده‌اى كه دو صاحب داشت و يكى از آنها سهم خود را آزاد كرد، در حالى كه بنده هنوز صغير بود و ديگرى سهم خود را آزاد نكرد، فرمود: قيمت روزى كه نيمى از او آزاد شده معين شود و بنده كار كند و بقيه قيمت خود را بصاحبش بپردازد و آزاد است.

٣٤٣٨- محمّد بن فضيل از ابى الصباح كنانى روايت كرده كه گفت از امام صادق ٧ پرسيدم دو نفر در كنيزى با هم شريكند يكى از آن دو نصيبش را آزاد كرد، كنيز به ديگرى مى‌گويد: نمى‌خواهم مرا به قيمت رسانى، رهايم كن من همچنان خدمت تو را خواهم كرد، صاحبش مى‌خواهد با او همبستر شود امام فرمود: