ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨ - *(ممنوع شدن از مال و ورشكستگى) *

دزديده است، مرد لابه كنان قسم ياد مى‌كرد كه اينان دروغ مى‌گويند و شهادتشان درست نيست و پيوسته مى‌گفت: اگر رسول خدا ٦ بود من حدّ نمى‌خوردم، و دستم قطع نمى‌شد. حضرت فرمود: چرا؟ مرد گفت: براى اينكه به او وحى مى‌رسيد كه من بى‌تقصير و از اين تهمت مبرّا هستم و مرا كارى نمى‌كرد، حضرت چون قسم او را ديد دو مرد شاهد را طلبيد و گفت: از خدا بترسيد و دست اين مرد را بناروا قطع نكنيد و آنها را نيز قسم داد، پس فرمود: اكنون يكى از شما دست او را نگهدارد و آن ديگرى دست او را قطع كند. چون آنها در محلّ اجراى حكم بردند مردم ازدحام كردند و درهم ريختند و آن دو شاهد در ميان مردم پنهان شده، فرار كردند.

آنگاه مردى كه مورد اتّهام بود بنزد امير المؤمنين آمده عرض كرد: اگر اينان راست مى‌گفتند معنى نداشت كه در ميان مردم و ازدحام مرا رها كرده و فرار كنند، حضرت فرمود: هر كس آن دو را بيابد و حاضر كند كارى با آنها بكنم كه موجب عبرت ديگران شود.

* (ممنوع شدن از مال و ورشكستگى)*

٣٢٥٨- أصبغ بن نباته گويد: امير المؤمنين ٧ فرمان داد تا جوان‌