ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٩ - *(باب احكام دين و قرض) *

را امين دانست و امانتى به تو سپرد به وى باز ده، و اگر كسى با تو خيانت ورزيد، تو به او خيانت مكن.

٣٦٩٩- سيف بن عميره از ابو بكر حضرمى روايت كرده كه گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم: مردى مالى بر عهده ديگرى دارد و آن شخص دين را انكار كرده و مال را از او برده است، پس از چندى مالى از منكر نزد طلبكار آمده همانند آنچه از وى برده است، آيا مى‌تواند آن را به جاى مال خويش تصاحب نمايد؟

فرمود: آرى، و بگويد: «خداوندا، من اين مال را بجاى مال خودم كه او از من گرفته بود صاحب مى‌شوم».

شرح: «مورد اين خبر امانت شرعيّه است».

٣٧٠٠- و در خبر ديگرى يونس بن عبد الرّحمن از ابو بكر حضرمى همانند اين خبر را روايت كرده، با اين تفاوت كه گفته است: بگويد: «خداوندا، آنچه برگرفتم از روى خيانت و ستم برنگرفتم، بلكه آن را به جاى حقّى كه داشتم برداشتم».

٣٧٠١- و در خبر ديگرى آمده كه اگر تقاص‌كننده را سوگند داد، پس از اينكه اين كلمات را گفت جايز است كه به انكار، قسم ياد كند. (يعنى قسم بخورد