ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٠ - *(باب صيد و شكار و سر بريدن حيوانات) *

شنيدم كه مى‌فرمود: پدرم ٧ در زمان بنى اميّه فتوا مى‌داد آنچه را باز شكارى يا شاهين صيد كند حلال است و از آنها تقيّه مى‌كرد، و من تقيّه نمى‌كنم، و آن شكار را كه باز يا شاهين (و عقاب) صيد كرده باشد، حرام مى‌دانم.

٤١٤٣- و ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: اگر باز يا شاهين و يا عقاب را براى شكار فرستى و آنها شكار كنند و آن را نزد تو آرند از آن مخور مگر اينكه زنده آورند و تو آن را ذبح كنى.

٤١٤٤- و نيز فرمود: اگر سگ شكارى را فرستادى و صيد را گرفت و تو آلتى كه آن را ذبح كنى بهمراه نداشتى، رها كن تا سگ آن را بدرد و بكشد، آنگاه از آن استفاده كن.

هر گاه سگ شكارى خود را به سراغ صيد فرستادى و سگى ديگر در گرفتن شكار با آن شركت جست آن را مخور مگر آنكه آن را زنده يابى و ذبح كنى.

و اگر شكارى بالاى كوه بود و تو تير به سويش رها كردى و به آن اصابت كرد و حيوان از كوه فرو افتاد و جان سپرد از آن مخور، و هر گاه تو تير انداختى و به آن‌