ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٣ - *(باب مزارعه و اجاره) *

از آنكه حقّ آنها را ادا كردى هر زيادى و اضافتى از محصول از آن توست و چنانچه جايى را كه خراب بود آباد كردى و يا بنائى افزون ساختى اجاره آن از آن تو باشد مگر آنها كه از پيش در دست رعيّت بوده است.

٣٨٩٣- محمّد بن مسلم از يكى از دو امام ششم يا هفتم عليهما السّلام روايت كرده گويد: مردى زمينى را براى كشت اجاره كرده به هزار درهم، سپس بخشى از آن را به دويست درهم به ديگرى اجاره داده است، آنگاه صاحب زمين كه آن را بدو اجاره داده به مستأجر اوّل گويد مرا با خود سهيم كن و هر دو با هم به شركت هزينه ضرورى را مى‌پردازيم و بعد هر چه از اجاره افزون آيد نصف به نصف ميان من و تو باشد. چگونه است؟ فرمود: اشكالى به اين نيست.

٣٨٩٤- اسماعيل بن فضل هاشمى گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مردى از ديگرى براى كشت، زمينى اجاره كرده و گفته است به فلان مبلغ پول يا مال آن را به من واگذار چه كشت كنم و چه كشت نكنم مبلغ يا مال را خواهم پرداخت و بعد آن را نكاشته است. فرمود: مالك حقّ دارد آنچه را قرار كرده بستاند مستأجر مى‌خواهد ترك كند، مى‌خواهد كشت كند. (مالك مى‌خواهد بستاند و