ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٣ - *(نهى از طلب حق از راه شهادت دروغ) *

دارد، و اثبات حقّ به شهادت شاهد غير وصى و سوگند وارث است). و نيز به آن حضرت نوشت: آيا بر وصى جايز است كه عليه ميّت به نفع وارث صغير يا كبير يا به حقّى شهادت دهد يا بر زنده‌اى به نفع وارثش، در حالى كه خود سهم وارث صغير را تصرّف مى‌كند و سهم كبير را خود وارث؟ جواب دادند: آرى و سزاوار است كه وصى به حقّ شهادت داده و شهادتش را كتمان نكند. و نيز نوشت: كه آيا شهادت وصى عليه ميّت با معيّت شاهد عادل ديگرى مقبول است يا نه؟ فرمود: آرى، پس از سوگند. (و اين به جهت آنست كه دعوى عليه ميّت است و إلّا شهادت وصى عليه ميّت مانعى ندارد و فقط زمانى مورد اشكال است كه شهادت بنفع ميّت باشد.

* (نهى از طلب حقّ از راه شهادت دروغ)*

٣٣٦٣- از حضرت امام صادق ٧ سؤال شد در مورد مردى كه بر عهده ديگرى حقّى دارد و آن شخص منكر حقّش مى‌باشد و قسم مى‌خورد كه وى از او چيزى طلبكار نيست، و صاحب حقّ هم دليلى در دست ندارد آيا مى‌تواند بخاطر اينكه مى‌ترسد حقّش ضايع شود براى احياء حقّش بشهادت دروغ متوسّل شود؟ امام ٧ فرمود: نمى‌تواند چنين كارى را بكند زيرا اين تدليس (نيرنگ و فريب) است. و اين خبر روايت از يونس بن عبد الرحمن از بعض مشايخش از امام صادق ٧ است.