ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٦ - *(باب صيد و شكار و سر بريدن حيوانات) *

نگفته‌ام؟ فرمود: بخور اشكالى ندارد (حتّى اگر فراموش كرده باشى)، عرض كردم تير را رها كردم و شكار از نظرم غائب شد سپس آن را يافتم و تير خود را در پيكر او ديدم، فرمود: اگر اثر خوردن حيوانى را در او نمى‌بينى بخور، و چنانچه اثر خوردن در آن ديدى نخور. (زيرا معلوم نيست بدان تير از دنيا رفته يا قدرت فرار از او گرفته شده و درّنده‌اى او را زنده دريده است).

٤١٣٠- محمّد بن علىّ حلبى از امام صادق ٧ سؤال كرد: شكارى را شخصى بقصد شكار با شمشير يا نيزه و يا تير زده و آن را كشته و آنگاه كه به او حمله كرده بسم اللَّه گفته است مى‌تواند آن را بخورد؟ فرمود: اشكالى در آن نيست از آن بخورد.

٤١٣١- حلبى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى بسوى شكار تيرى رها كرد و تير كج رفت و از پهلو به آن خورد و مرد، در حالى كه پيكان تير به بدن شكار نخورده، و بسم اللَّه گفته بود، فرمود: اگر از آن سهم كه او رها كرده و به بدن حيوان رسيده و آن را دريده و كشته است از آن بخورد (يعنى مى‌بيند تير بى‌پيكان به بدن حيوان خورده و آن را سوراخ كرده، از آن بخورد و الّا نه).