ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٦ - *(باب لقطه و ضاله) *(لقطه اشياء گمشدهايست كه غير صاحبش آن را بيابد، و ضاله حيوان گمشده است )

باز دهد، و چنانچه مرگش فرا رسيد به آن وصيّت كند، بهر حال ضامن آن است.

٤٠٥٠- جميل بن صالح گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم:

شخصى در حجره خويش دينارى يافت چه كند؟ فرمود: كسى جز او در آنجا وارد مى‌شود؟ گفتم: آرى، اشخاص بسيار، فرمود: حكم آن حكم لقطه است، پرسيدم اگر مردى در صندوق خويش دينارى بيابد چه؟ فرمود: كسى جز او دست در آن صندوق مى‌برد يا چيزى در آن مى‌نهد؟ عرض كردم: نه، فرمود: از آن خود اوست.

٤٠٥١- محمّد بن رجاء گويد: طىّ نامه‌اى به امام هادى ٧ نوشتم:

من در حرم بودم و دينارى بر زمين ديدم چون خواستم آن را برگيرم، چشمم به دينار ديگر افتاد، بعد شنها را پس زدم و سومى آن را يافتم، پس هر سه را برگرفتم و معرّفى كردم و صاحبش را جستجو كردم پيدا نشد و كسى نمى‌شناخت، حكم آن چيست (مرقوم بفرمائيد)؟ امام ٧ در پاسخ نامه‌ام نوشت: آنچه در مورد دينارها نوشته بودى دانستم، اكنون اگر تو خود نياز دارى يك سوم آن را صدقه بده و باقيمانده را براى خود بردار، و اگر نياز ندارى همه را تصدّق كن.