ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٥ - *(باب آزاد كردن بنده و احكام آن) *

اين عمل را انجام داد آنگاه امير مؤمنان ٧ در آن ظرف نوشت كه: «به خداوندى كه جز او معبودى نيست و داناى پنهان و آشكار و بخشنده و مهربان است هم طالب است و هم غالب و هم ضارّ است و هم نافع، و هم هلاك‌كننده است و هم چيره، آنكه داناى نهان و پيداست، فلان كس پسر فلانى كه مدّعى طلب است، هيچ گونه حقّى و طلبى به هيچ وجه و سبب از من ندارد و دينى بر عهده من ندارد» سپس آن را شست و شخص لال را فرمان داد تا بياشامد، لال سر باز زد و امتناع كرد، پس حضرت او را به أداء دين ملزم ساخت و بنفع مدّعى حكم فرمود.

* (باب آزاد كردن بنده و احكام آن)*

٣٤٣٣- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس بنده مؤمنى را از قيد بندگى آزاد سازد بهر عضوى از اعضاى آن بنده كه آزاد شده خداوند عضوى از اعضاى آزادكننده را از آتش دوزخ آزاد سازد، و چنانچه آن بنده زن بود بهر دو عضوى يك عضو آزادكننده را آزاد خواهد كرد زيرا زن نيم مرد محسوب مى‌شود.

توضيح لازم: بايد دانست كه سبب بردگى و رقّيّت در آئين مقدّس اسلام منحصر است به اين كه كفّار و مشركان براى نابودى و تضعيف مسلمانان اقداماتى‌