ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٧ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

كند.

و آزاد كردن بنده نابينا كفايت نمى‌كند، ولى دست بريده، يا مبتلا به فلج پا، يا شل، يا يك چشم كفايت مى‌كند، و آزاد كردن بنده زمين‌گير نيز كافى نخواهد بود.

و در كفّاره ظهار (نوعى طلاق كه در جاهليّت رايج بوده است) آزاد كردن كودكى كه در خانواده مسلمان بزرگ شده يعنى يكى از والدينش مسلمان است مجزى است.

و اگر طلبكارى بدهكارش را قسم دهد كه از شهر بدون اطّلاع او خارج نشود (و بدهكار سوگند ياد كند)، نمى‌تواند بدون اطّلاع به طلبكار خارج شود، ولى اگر بدهكار بداند او اجازه خروج نمى‌دهد، و در صورت عدم خروج ضررى متوجّه او و خانواده‌اش خواهد شد پس خارج شود و چيزى بر او نخواهد بود.

و اگر شخصى بر ديگرى مالى را ادّعا كرد و شاهد نداشت و ادّعايش هم حقّ نبود اگر مبلغ ادّعا تا سى درهم بود مدّعى عليه بپردازد و سوگند نخورد، و اگر بيش از سى درهم بود پس سوگند ياد كند و نپردازد.

و هر گاه مردى كنيزى داشت و زن عقديش آن كنيز را آزار مى‌داد و حسودى‌