ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٦ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

و هر گاه نذرى كند و متعلّق نذر را معيّن نكند كه كدام كار خير را مى‌خواهد انجام دهد پس او مختار است اگر خواست چيزى تصدّق دهد يا دو ركعت نماز بگزارد، يا يك روز روزه بگيرد و اگر خواست نانى به فقير دهد.

و هر گاه نذر كند كه در راه خدا مبلغ كثيرى تصدّق دهد و مبلغ را نام نبرد، پس مبلغ كثير (بسيار) هشتاد و بيشتر از آن است، زيرا كه خداوند تعالى فرموده:

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ- توبه: ٢٥» (خداوند شما را در بسيارى از موارد يارى كرد) و آن هشتاد مورد بود.

و اگر نذر كرد روزى را يا ماهى را روزه بگيرد و آن را مشخّص نكرد و روزه گرفت و افطار كرد كفّاره‌اى بر او نيست فقط روزه گرفتن يك روز يا يك ماه معيّن بر او لازم است هر طور كه نذر كرده است، پس اگر نذر كرده باشد كه روز معيّنى را يا ماه معلومى را روزه بگيرد بر اوست كه همان روز يا همان ماه را روزه بدارد، و اگر روزه نگرفت يا گرفت و وسط روز افطار كرد كفّاره بر او واجب مى‌شود.

و چنانچه نذر كرد روز معيّنى را روزه بگيرد و در آن روز با همسرش نزديكى كرد بر اوست كه به جاى آن روز يك روز روزه بگيرد و يك بنده نيز در راه خدا آزاد