ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٤ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

ياد كند كه اين را «يمين غموس» گويند و موجب دوزخ است و كفّاره‌اى هم در دنيا بر آن تعلّق نگيرد.

و اطعام صغير و كودك در كفّاره حنث قسم درست نباشد مگر آنكه هر دو تن صغير را يك تن كبير بحساب آورد، و هر كس براى پرداخت كفّاره مستحقّى نيافت مگر يك شخص و يا دو شخص پس بهمان دو مكرّر إطعام كند تا ده بار كامل گردد.

٤٢٩٨- و امام صادق ٧ فرمود: قسم دروغ آبادى‌ها را خراب و شهرها را از سكنه‌اش خالى و بدون صاحب كند.

و نذر بر دو قسم است: يكى آنكه انسان بگويد: اگر فلان كار و فلان چيز شد من روزه مى‌گيرم يا نماز مى‌خوانم يا صدقه مى‌دهم يا به حجّ خانه خدا مى‌روم يا فلان كار خير را انجام مى‌دهم و آن كار بشود (حاجتش را بگيرد)، آن شخص اختيار دارد آن عمل را چه روزه باشد و چه اعمال خير ديگر انجام بدهد و اختيار دارد انجام ندهد، اين يك نوع نذر، امّا اگر بگويد: چنانچه فلان كار بشود پس بر من است كه براى خدا فلان عمل را انجام دهم و اين نذريست كه واجب است و انسان را چاره‌اى براى ترك آن نيست و بايد بدان وفا نمايد، اگر مخالفت كرد بايد كفّاره بپردازد و كفّاره نذر همان كفّاره سوگند است، و كفّاره سوگند (چنانچه گذشت) اطعام ده مسكين‌