ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٧ - *(باب صيد و شكار و سر بريدن حيوانات) *

٤١٣٢- زرارة بن اعين از امام باقر ٧ شنيد كه مى‌فرمود: آنچه را كه معراض (نوعى حربه يا تير كه دو سر آن باريك و وسطش پهن است و از چوب ساخته مى‌شود و ميان آن كشنده است نه دو طرف آن) بكشد، اگر از آلاتى باشد كه فقط براى صيد ساخته شده شكارش اشكالى ندارد.

٤١٣٣- و در روايتى كه حمّاد از حلبى نقل كرده است: از امام صادق ٧ سؤال كردند در مورد شكارى كه با معراض بر زمين مى‌خورد، فرمود: اگر تيرى جز معراض نداشته و بسم اللَّه هم گفته است پس مى‌تواند از آن بخورد، و اگر تير و كمان داشته شكار با آن معراض خوردنى نيست (حرام است).

٤١٣٤- و امير مؤمنان ٧ فرمود: اگر سلاح شكارى او همين است و بس، اشكالى ندارد. (يعنى اگر فقط معراض دارد و بس).

٤١٣٥- و در خبر ديگرى آمده است: اگر تيراندازى او اين چنين است اشكالى ندارد.

٤١٣٦- و روايت شده است كه اگر (معراض) پاره كند آن شكار خوردنى است و اگر پاره نكند، نه.

شرح: «فرقى ميان آهن و چوب نيست و ملاك دريدن است و اگر چوب بدرد با شرائط ديگرش حلال، و اگر آهن ندرد حرام است».