ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧ - *(باب صلح) *

٣٢٧٥- عبد اللَّه بن مسكان از سليمان بن خالد روايت كرده كه گفت: از امام صادق ٧ سؤال كردم از دو مرد كه هر دو با هم در مالى شريك بودند مقدارى از مال موجود بود و مقدارى در دست اين و آن، اين دو شخص هر دو قسمت را (موجود و غايب) را به تساوى ميان خود تقسيم كردند، و سهم غايب يكى از اين شركاء (آنچه در دست ديگران بود) ضايع شد و از بين رفت، امّا ديگرى همه را وصول كرد، آيا بايد اين شريك ضرر ديگرى را از وصولى خود جبران كند و مال از بين رفته نصيب او هم هست؟ فرمود: آرى، نبايد مال يك نفر از شركاء فقط از بين برود، آنچه از بين رفته مال او هم بوده است.

٣٢٧٦- ابو جميله از سماك بن حرب از ابن طرفه روايت كرده كه دو مرد بر يك شتر ادّعا مى‌كردند و هر دو بيّنه و شاهد داشتند امير المؤمنين ٧ (چون صاحب يد مشخّص نبود) بين هر دو صلح داد كه هر كدام مالك نصف آن باشد.

(مراد از صاحب يد آن كس است كه ما در تصرّف اوست).

٣٢٧٧- حسين بن أبي العلاء از اسحاق بن عمّار از حضرت صادق ٧ روايت كرده كه دو نفر مرد يكى سى درهم و ديگرى بيست درهم نزد