ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٠ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

٤٣٠٦- محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ در مورد مردى كه گفته بود: بر ذمّه من شترى باشد كه آن را نحر كنم و معيّن نكرد در كجا، فرمود: جز اين نيست كه نحر در منى است و بايد كه گوشت شتر را ميان بينوايان تقسيم كند.

٤٣٠٧- طلحة بن زيد گويد: جعفر بن محمّد از پدرش عليهما السّلام روايت كرد امير المؤمنين ٧ مكروه مى‌دانست كه كسى در كفّاره قسم پيش از آنكه قسم را بشكند اطعام كند.

٤٣٠٨- و محمّد بن منصور از موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيد: مردى نذر روزه كرده و انجام اين نذر بر وى سنگين است، فرمود: براى هر روز يك مدّ (٧٥٠ گرم) گندم تصدّق كند.

شرح: «مراد از سنگين بودن روزه عاجز بودن ناذر از گرفتن آنست».

٤٣٠٩- و طلحة بن زيد از جعفر بن محمّد از پدرش عليهما السّلام نقل كرده كه در مورد زنى كه رحمش بار برداشته بود و شربتى نوشيد و بچّه را سقط كرد فرمود:

بايد كفّاره بدهد.

شرح: «كفّاره جنين در باب ديات خواهد آمد و ذكر اين خبر در اينجا بى‌مناسبت مى‌نمايد ولى بابى را كه مؤلّف براى اين اخبار باز كرده باب ايمان و نذور و