ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١١ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

كفّارات است».

٤٣١٠- و رسول خدا ٦ شنيد شخصى (سوگند به بيزارى از دين محمّد ٦ مى‌خورد و) مى‌گويد: من از دين محمّد بيزار باشم (اگر مثلا فلان چيز فلان طور باشد يا من فلان كار را انجام دهم يا ندهم) رسول خدا ٦ فرمود: واى بر تو اگر از دين محمّد بيزار شوى پس بكدام دين خواهى بود، و تا آخر عمر با وى سخن نگفت.

شرح: «فقهاى عظام گويند سوگند به براءت از دين و خدا و رسول جايز نيست و منعقد نگردد و سوگند خورنده معصيت كرده است».

٤٣١١- سلّام بن سهم متعبّد گفت: از امام صادق ٧ شنيدم كه به سدير مى‌فرمود: اى سدير هر كس بخدا به دروغ سوگند خورد كافر گردد، و هر كس به راست به خدا سوگند خورد گناه كرده است، زيرا خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: وَ لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُمْ‌ خداوند را هدف سوگندهاى خود نكنيد.

٤٣١٢- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر كس در حال غضب و خشم سوگند ياد كند قسمش باطل است، و در قطع رحم نيز همين طور، و